КУАНЫЧСЫЗ с. 1. Шатлыксыз, бернинди шатлыгы, сөенече булмаган. Куанычсыз саннар һәм Зәңгәр төндә, йомшак карга басып, Сары Хисмәт кайта эшеннән. Ш.Маннур

2. рәв. мәгъ. Шатлыгы, сөенече, куанычы булмыйча. Әһә, хәзер башлана: кеше балалары балага охшаганнар, әллә кайчан өйләнгәннәр, оныклар тудырганнар һәм башка охшаш сүзләр дип, Шайбаков куанычсыз гына уйлап алды ---. В.Исламетдин