КӨРӘ’КТӘЙ с. күч. Көрәк зурлыгында; көрәкне хәтерләтә торган. Зөһрә суга иреннәрен генә тидерде дә, җизнәсенең көрәктәй учына башын салып, күзләрен йомды. Ф.Яруллин. Менә билемнән уратырга җыенгандай, көрәктәй зур кулларын өскә күтәрде [Равил]. Н.Гыйматдинова