КӨНДИ’Н-КӨН рәв. иск. к. көннән-көн. Көндин-көн үскән, ди, ул батыр. Әкият. Андин соң Түләк берлә кызның көндин-көн мәхәббәтләре артыграк булды. Дастан. Рәхмәт, Алла разый булсын, гомереңез озын улыб, дәүләтеңез вә бәхетеңез көндин-көнгә зиядә улсын. Г.Тукай