КӨМЕШСУ с. Ялтырап торган аксыл соры; көмеш төсенә охшаган. Саф, көмешсу тамчыларда, Мәймүнәнең күңел күген яктыртырга теләгәндәй, офыкка тәгәрәгән кояшның мәрхәмәтле нурлары чагыла иде. Н.Хәсәнов. Давыт үлән арасыннан көмешсу әрем баш төрткән турга килеп басты ---. М.Галиев