КӨМЕШЛӘ’Ү ф. 1) Көмеш белән каплау, көмеш йөгертү; көмешкә ману. Көмешләп эшләнгән бу затлы балдакны миңа мәрхүм ирем бүләк иткән иде. Сөембикә

2) күч. Көмеш төсенә кертү; агарту, чаларту. Кояш нурлары көмешләгән ап-ак су өстендә тирбәлеп утырган көймәләрнең кара силуэтлары искиткеч бер манзара иде. А.Гыйләҗев

Көмешләп бетерү Тулысынча, бөтен җирен көмешләү

Көмешләп тору Даими, һәрвакыт көмешләү

Көмешләп чыгу Һәрберсен аерым-аерым көмешләү

Көмешли башлау Көмешләргә тотыну

Көмешли төшү Тагын да бераз көмешләү