КӨМӘНЛЕ с. Авырлы, йөкле; балага узган. Кайнанасы өеннән куып чыгарганда, Шәмсия өченче балага көмәнле була. Т.Галиуллин. Аңардан [ишектән] ерак түгел үскән агач ягында бер ир белән көмәнле хатын сөйләшеп торалар. Ф.Гайнуллин. Лотфулла белән чапты [Күкчәчәк], Лотфулладан көмәнле дидем, шундый түбәнлекләргә кадәр төштем. Н.Гыйматдинова