КӨЕНЧЕК и. диал. к. көенеч. --- ул [Мәрьям] да шатлык белән көенчек, өмит белән шөбһә вә үкенүнең әле бер яктан, әле икенче яктан туктаусыз агымына ятып, матди хәяттан аерыла, эзләгәнен мәңге таба алмас шикелле бер тойгы сизә иде. Г.Ибраһимов