КОСТЁР I и. рус сөйл. Ачык урында янып торган утын, чыбык-чабык өеме, учак. Бөдрәләнеп костёр яна. Ә.Ерикәй. Кичләрен киң болында костёрлар кабынды. Г.Гобәй. Костёр янып бетә; аның соңгы төтене жәелеп кенә югары күтәрелми, еракка күренми тарала. Н.Абдулкәримова |