КОРЫЛАТА рәв. 1) Коры (1 мәгъ.) килеш

2) күч. сөйл. Спиртлы эчемлек кулланмыйча. Гадәттә, берне салу белән тел ачылып китә, уртак сүз табыла, бер-береңне җиңелрәк аңлый башлыйсың. Ә болай, корылата, валлаһи, мин үземне ничек тотарга белмим. М.Юныс