КОНЦЕНТРА’ЦИЯ и. фр. 1) Бөтен, бар булган яки бик күп нәрсәнең бер урынга җыйналуы, тупланышы. Искәндәрне канга батырганчы кыйнап, концентрация лагерена үзе шикелле «кире беткән» берничә совет солдаты янына илтеп ташлыйлар. Г.Гобәй

2) хим. Билгеле күләмдәге эремәдә эретелгән матдәнең микъдары, куелыгы. Эремәдә тозлар концентрациясе