КОНСОНАНС и. лат. 1) муз. Берничә авазның аһәңлелеге, үзара ярашып яңгыравы; киресе:диссонанс

2) әд. Тулы булмаган рифманың рифмалаша торган сүзләрдә тартык авазлар гына аваздаш була һәм кабатлана торган төре