КИЯ и. 1) этн. миф. Үпкә, рәнҗеш рухы

2) сөйл. Үпкә, рәнҗеш хисе, күңел калу

3) Һәркемгә, һәрнәрсәгә хас берәр яхшы, хөрмәт ителерлек сыйфат

4) Ярамаган эш эшләп, шуның аркасында бәла-казага, зур зыянга дучар булу

◊ Киясе килү 1) Рәнҗү, хәтер калу, күңел кителү; 2) к. кия (4 мәгъ.)