КИБЕНҮ ф. сөйл. Юешләнгән, чыланган өс-баш кибү яисә аны киптерү. Бер чыланып, бер кибенеп Җиде суга таба баручы Сайдә үзенең уйларыннан үзе куркып китте. Г.Гыйльманов

Кибенә бару Акрынлап кибенү; тагын да кибенү

Кибенә төшү Берникадәр кибенү

Кибенеп алу Тиз арада кибенү; берникадәр кибенү

Кибенеп бетү Кибенү тәмамлану; тәмам кибенү

Кибенеп җитү к. кибенеп бетү

Кибенеп тору Даими яки әледән-әле кибенү; кибенү хәлендә булу

Кибенеп яту Кибенү хәлендә булу