КЕШЛЕК и. сөйл. к. кешелек (4 мәгъ.). [Фәйрүзә] сандыкны туздырып киемнәрен алды, кешлеккә кия торган ике күлмәгенең бүген кайсысын кияргә белмичә, озак кына таптанып торды. Г.Ахунов