КЕРПЕЛӘНҮ ф. 1. Усаллану, зәһәрләнү, кырыслану, бик төксе, дорфа, тупас сөйләшү. [Зөбәрҗәт:] Син бүген иртәдән бирле керпеләнеп йөрисең, минем белән күңелсездер шул. Ф.Сәйфи-Казанлы. Гыймади абзый, ник син шулай керпеләнеп сөйләшәсең? И.Гази

2. керпеләнеп рәв. мәгъ. Тырпаеп торган, бик кыска итеп алынган чәч турында. [Бәк-Бәкчи]нең чәче керпеләнеп кырылган булыр, ияк ялтырап тора. Х.Кәрим