КЕРЕШЛИ рәв. Кая да булса кергәндә, керү уңаенда. – Эшләдем, булды, – диде ул эче-тышы белән куанып һәм бусагадан атлап керешли үк чатнатып укырга тотынды ---. Ф.Шәфигуллин. Сарутның төз лапас түбәсенә таратканнан соң, өйгә керешли, аның уң кочагында бер кочак утын, сул кулында баздан алып чыккан бәрәңге була. М.Юныс. Ул ишектән керә-керешли Зифа белән сөйләшә башлады ---. К.Тимбикова