КӘРРӘ и. гар. иск. Мәртәбә, тапкыр. Үпкәнеңнән бирле, әнкәй, иң ахыргы кәррә син, Һәр ишектән сөрде углыңны мәхәббәт сакчысы. Г.Тукай. Кичер мине, бер горурлык белән Аваз салсам: Без бар! Без әле!.. – Бер кәррәлек зәррә булган Җирнең Инсан дигән гамьле бизәге. М.Галиев