КӘНИТИЛЛЕ с. 1) Кәнитил кушып, кәнитил белән чигелгән-тегелгән, кәнитил белән бизәлгән. Башында кәнитиллеукалы тар гына калфак ---. Н.Исәнбәт. Икенчесе озын буйлы, сары сакаллы, зәңгәр күзле, башына кәнитилле кәләпүш кигән утыз яшь чамасында бер адәм булып, уң кулының терсәге илә өстәлгә, учы илә яңагына таянган. Идел өстендә ары-бире йөрүче көймәләрне тамаша кылып утырмакта иде. Ш.Мөхәммәдев

2) күч. сөйл. Катлаулы, буталчык, четерекле