КӘМИТЧЕЛЕК и. 1) к. кәмитлек (2 мәгъ.). Бу иптәшләрнең уеннарында артык кыланышлардан, кәмитчелектәнкачу --- күзгә бәрелә. М.Җәлил. --- Россия театрларында куелып йөртелгән әсәрләр «кәмитчелек» – театральностька корылган булып, Чехов әнә шул кәмитчелеккә каршы чыкты. Г.Нигъмәти

2) сөйл. Спектакль, тамаша кую эше; кәмит артисты булу, гомумән артистлык