КӘМИТИТ и. лат. сөйл. 1) к. комитет. Әйдә, кәмититкәалып барабыз үзен. Г.Камал. Җитмәсә тагын, үзләренә кәмититтөзеп алганнар. Г.Ибраһимов

2) Комитетта эшләүче кеше. [Тимеркәй:]Кәмититабзый, ышанма бу картка! Ул күзеңә карап ялганлый: аты да, арбасы да бар. Г.Ибраһимов. Анда, син – кәмитит Сираҗи малае, дип исләре китеп тормыйлар икән. Г.Камал