КӘМАЛ с. гар. иск. 1. Камил, тулы. Ул хәтта дөньяга кәмал нәфрәт вә истигъфаф белән карый. М.Галәү

2. и. мәгъ. Камиллек; тулылык. Һәр кәмалның бер зәвалы бар. Мәкаль