КӘЛТӘ и. зоол. 1. Тәне вак мөгез тәңкәләр белән капланган, сузынкы гәүдәле, озын койрыклы, кечерәк кенә сөйрәлүче хайван. Кәлтә, әгәр аны дошманы койрыгыннан эләктерсә, койрыгын ерткычка калдырып кача. Аннан соң кәлтәнең койрыгы яңадан үсә. Биология

2. с. мәгъ. диал. Кыска, озынлыгы тиеш яки кирәк булганнан кимрәк. Киңәш белән теккән тун кәлтә булмый. Мәкаль