КӘКШӘЮ ф. сөйл. к. кәкшү. Кәкшәйгән сары йөзле бер абзый, радиола янына берәүне дә китермичә, команда булганны көтеп тора. Г.Ахунов

Кәкшәеп бетү Тәмам, бик нык кәкшәю. [Абдулла] Атасы өйдә юк вакытны чамалап, келәттән кәкшәеп беткән җәя белән күгәргән сөңге, иске ияр алып чыкты, аларны тәртипкә китерде. Җ.Рәхимов