КАТАРА’КТА и. гр. мед. Күз ясмыгы тукымасының яисә капсуласының өлешчә яки тулысынча тоныклануы аркасында килеп чыккан күз авыруы (күзнең начарлануына һәм сукыраюга китерә); кылау. Шунлыктан күз эчендәге басым күтәрелми һәм, күзнең алгы өлешендәге дымлылык даими алышынып тора. Бу исә күзне катаракта чиреннән саклый. Мөселман гаиләсе календаре |