КАРШЫЛЫКСЫЗ рәв. 1. Карышмыйча, каршы килмичә, киреләнмичә; талаш-ызгышсыз, низагсыз. Заһит атасы әйткәнгә каршылыксыз буйсынды. Я.Хамматов. --- Вәгыйзьләрнең, Мансурларның, орлык ташучыларның, шофёрларның аның һәрбер сүзенә, һәрбер теләгенә каршылыксыз риза булулары да --- барысы да, барысы да шул турыда сиздереп торды. Н.Фәттах

2. с. мәгъ. Икенче бер нәрсә белән капма-каршы булмау. Евклид геометриясе һәм Лобачевский геометриясе каршылыксыз була аламы дип, укучы сорарга мөмкин. Геометрия. Һәр яктан килеп чыккан атлы партизаннарны күреп, конвойның күпчелеге каршылыксыз кулларын күтәрде. А.Расих