КАРШЫЛАНУ ф. 1) Каршы, тискәре булып китү, киреләнү, карышу, сүз тыңламау, ризалашмау, килешмәү. – Алай бик каршылансаң, Алмачуарыңны [тотарбыз да] урманга җигәрбез, – дип куркыталар мине. Г.Ибраһимов

2) Каршы юнәлеш алу. Кичкә калып җиләк җыйган киң урманда – Кайтканыңда кичке җилләр каршыланса --- Син шомланма, Гөлкәй! М.Җәлил