КАРАЛАНУ ф. сир. 1) Нәрсәгә дә булса буялып каралу; кара төскә керү. Кайбер бүлмәләрнең ишек башлары күмерләнеп караланган. Ш.Камал

2) Керләнү, пычрану. Минем өстем тузган, ертык-пыртык, Караланган керле күлмәгем. М.Җәлил

3) күч. Яла ягылу, кимсетелү. Дошманга ялланганчы, үлгәнең артык. Без алай да җитәрлек караланган. Г.Әпсәләмов

Каралана бару Акрынлапкаралану

Каралана башлау Караланырга тотыну; каралану билгеләре күренү

Каралана төшү Тагын дакаралану; бераз каралану

Караланып алу Азга гына, берникадәр вакыткакаралану

Караланып бетү Тәмам, бик ныккаралану

Караланып тору Даими яки әледән-әлекаралану; караланган хәлдә булу