КАЛАЙЛАНУ ф. Тону, нурсызлану (күз тур.). Инспекторның башта күзләре калайланды, аннары бөтен гәүдәсе калтырана башлады. В.Нуруллин

Калайланып чыгу Калайланган хәлгә килү. Болай да зур, чәркә хәтле соры күзләре тагын да зураеп, калайланып чыга. В.Нуруллин