КАКЫЛДА’У ф. 1) к. каңгылдау. Ишектән дә кер, котым, Тишектән дә кер, котым! Каз кебек какылдап, Үрдәк кебек бакылдап. Такмак

2) күч. Бертуктаусыз артык кычкырып сөйләү