КАДИМГЕ с. иск. к. кадим 1. (1 мәгъ.). Кадимге дошман ил булмас. Мәкаль. Дәүләкәнем – кадимге Дәүләкән – бер дә үзгәрмәгән диярлек, шул ук йортлар, тик алар шактый искергән, тузганнар иде. Ә.Еники