КАБЫРГАЛА’У ф. Дөмбәсләп кыйнау, тукмау. И, кыен да була инде кайчагында үз-үзеңне җиңү. Үзең сугасың үзеңә, үзең әйләнеп төшәсең, торып, тагын үзеңне кабыргалап әйләндереп саласың. Ф.Шәфигуллин