КАБЫНДЫРУ ф. сөйл. к. кабызу. --- фикерне эшләтү, хыялны җигү, сәләтеңне сынау – иҗатны шулар кабындыра бит инде. Ә.Еники. Оча безнең самолётлар дошман күгендә, кабындырып якты утлар дуслар күңелендә. Ә.Исхак

Кабындырып җибәрү 1) Кабындырып эшләтә башлау

2) Дәрт уяту, дәрт уянырга этәргеч булу. Ярышны кабындырып җибәрү өчен, колхозчының күңел ачкычын табарга кирәк. Г.Бәширов