КАБЗЫЯТЬЛЕ с. Каушаулы, куркынулы. Бабай угылын кочакламакчы булган иде, ләкин Җәгъфәр, аягына егылып, кабзыятьле тавыш илә бу сүзләрне сөйли башлады: «Менә, әткәй, мин сезнең хозурыгызга тагы килдем, сезнең сүзегезне ишетергә яндым, ашыктым». Г.Тукай