ЙОТЫГУ ф. диал. 1) Тыгылу, тончыгу, тамакка терәлү. Нурсия чүт кенә шомырт төшенә йотыкмады. Н.Гыйматдинова

2) Сөйләгәндә, сүзләрне ачык әйтеп бетермәү, авазларны йоту. Хәлил агай йотыгып-йотыгып (җаны әрнеп булыр), шуларны хикәя кыла, Мәрфуга түшәмгә караган көе хәрәкәтсез ята. Ш.Камал

Йотыга башлау Йотыгырга тотыну. Кисәктән Фәттах йотыга башлый. Т.Гыйззәт