ЙОНЧЫГУ ф. к. йончылу. Хәер, ул вакытта инде биштәрендә дә кызыгырлык әйбере булмый. Ике күмәч тә тишек чабата. Йончыгып, ачыгып, хәлсезләнеп килеп керә ул Казанга. Н.Кәримова

Йончыгып бетү Тәмам, бик нык йончыгу

Йончыгып китү Бераз йончыгу

Йончыгып тору Әле, хәзер йончыган булу