ЙОЗАКЛАНУ ф. 1) төш. юн. к. йозаклау. Ишекләре бар да йозакланган. Әкият

2) күч. Ябылу, каплану; йомылу

Йозакланып килү Кинәт йозаклану. Йөрәктәге нәни җәрәхәтем агач куышыдай йомылып, йозакланып килде. Р.Низамиев