ИШГАЛЬ и. гар. иск. кит. 1) Берәр эш, уй белән мәшгуль булу; шөгыль. --- Мәрҗанинең тарихи ишгаль вакыты Казанда шәрык галимнәренең бик рәваҗдә вакытына тугры килгән. Г.Гобәйдуллин

2) Биләү, биләп алу; оккупацияләү