ИХТИРА’М ИТҮ ф. Зурлау, олылау, хөрмәтләү. Чуар йөрәкле Сөләйман, эшчәнлеге өчен, Сәетзадәне ярата, хәтта ихтирам да итә иде. К.Тинчурин. Ак халатлы хатын Гөлсем апаны ихтирам итеп, шул ук вакытта кызганып: – Ах, балагыз юкмыни? – диде. Г.Гобәй. Хөсәен --- Зәйтүнәне ---, үз хәсрәтен үзе генә кичереп бетерергә әзер торуы өчен, чын күңелдән ихтирам итә иде. М.Маликова