ИХТИЛАЛЧЫ и. иск. кит. 1. Фетнәче, баш күтәрүче кеше. Рәсемгә дикъкатьлек белән карап, төбендә «Ихтилалчылар Англия халкына падишаһыбыздан шикаятькә баралар» дип, русча язган җөмлә күрдем. Ф.Әмирхан. Шул көнне үк иркен үзәнлектән төрле якка ихтилалчылар гаскәре тарала башлады. В.Имамов

2. с. мәгъ. Инкыйлаби; баш күтәрүче. Ихтилалчы мәмләкәтләр