ИХСАН и. гар. иск. кит. 1) Кешегә эшләгән изгелек, ярдәм, булышлык, мәрхәмәт; бүләк. Берәүгә кыйлам дисә ихсан мәүла, Бәхет яры дошманнан кыйлыр шәүлә. М.Гафури

2) Хөрмәт, ихтирам. Падишаһ халыкка бик ихсаннар күрсәткәннән соң, Каһтаранны мәмләкәтнең пәһлуаны атап, аны шул бер урынга билгеләде. Дастан