ИХРАМ и. гар. дини 1) Көндәлек тормыштагы кайбер гамәлләр (мәс., чәч кистерү, үсемлек өзү һ.б.) хаҗ кылу вакытында харам саналып, аннан тыелып тору. Ихрамнан чыгасы көндә, уяулы-йокылы чагымда --- [изге сүз] колагыма керде. Г.Камал

2) Хаҗ һәм гомрә вакытында мөселманнар кия торган җөйсез кием. Гали дәхи ихрам киеп Мәккәгә килде. К.Насыйри

3) Ау тыелган урын, мәйдан

4) Җәймә, чаршау, япкыч