ИФТИРА и. гар. иск. кит. Яла, яла ягу, берәү өстенә нахакка гаеп ташлау; ялган сүз, ялган гаеп. Сөйләнде өстемә күп ифтира, бөһтан, усал телләр; Сибелде зур хәкарәт берлә хәтта башыма көлләр. Г.Тукай. Чыкмый мәйданга хакыйкать ифтира, бөһтан белән ---. З.Ярмәки