ИСТИҺЗА’ ИТҮ ф. Мыскыл, мәсхәрә итү; мыскыллап, мәсхәрәләп көлү. Мөгълифә, һаман да истиһза итеп: «Кем белә, бәлки, алыр да, синең өчен, бәлки, хатыннарын да аерыр», – ди. Г.Камал