ИСТИГАРӘ и. гар. 1) Көтәчәккә, бурычка алып тору

2) Читтән алып куллану

3) әд. кит. Сүзне яки тәгъбирне күчмә мәгънәдә куллану; метафора. Гарәп сүзләрен куллану Бабич өчен бер истигарә генә икәнен һәркем аңлый. Г.Ибраһимов