ИССЕ’З КАЛУ ф. 1) Һуштан язу, аң югалту

2) Кинәттән бик әсәрләнеп, нык тәэсирләнеп, ни әйтергә белми тору. Егет аңа, өнемме бу, төшемме, дип, иссез калып карап торды да, исенә килгәч, куанычыннан елмай[ды]. Г.Мөхәммәтшин. Бу тавыш, бу сүзләр, бу ялкындай янган йөз Максимовка «сөям!» дигән сүздән дә катырак тәэсир итте күрәсең, тәмам каушап иссез калды, ---. Х.Сарьян