ИСЕРГӘ’Ү ф. бор. 1) Яклау, саклау, кайгырту, канат астына алу. И яхшы вә яманнарны исергәүче! Без[не] үзең исергә! Шура

2) Кемне дә булса кызгану, кемнең дә булса хәленә керү. Бәнем кеби [ярдәмчесез фәкыйрьне] Исергәп, дәр[темә] кыйлгыл дәва. Г.Сәмитова