ИҢСӘЛӘ’Ү ф. диал. 1) Иңсәсеннән (1 – 3 мәгъ.) тоту, иңсәсеннән эләктерү

2) сөйл. Баш артына, баш чүмеченә сугу. – Төнлә йокламыйча гулять итеп йөрисез! – дип, шәкертләрне иңсәләп, үз казармаларына хәтле озатып куйдылар. К.Тинчурин