ИНША’ ИТҮ ф. 1) Берәр мәсьәлә турында язу, берәр вакыйганы, булган хәлне үз сүзләрең белән хикәяләп язу. Менә бу – шигырь. --- Ләкин кем моны инша иткән? Һич билгеле түгел. Г.Тукай

2) Барлыкка китерү, кору, төзү, салу. [Ул] Коелар казытты, күп мәдрәсәләр, мәктәпләр, мәсәҗед җамигълар инша итте. Г.Ибраһимов