ИНТОНАЦИОН с. лингв. Интонацияле, интонациягә кагылышлы, интонациягә хас. Телне тел итеп тоткан, аны башка күп төрле телләрдән аерып торган төп нәрсә, төп билге – аерым сүзләрнең сөйләм тәшкил итү, җөмләләр, әйтелмәләр булып берләшү, шул берәмлекләр эчендә үзара мәгънәви, интонацион мөнәсәбәтләргә керү тәртибе дә. Р.Йосыпов. Мелодик стиль, лад, интонацион башкарылу рәвеше һәм хәтта тембр ягыннан аерылып торган көйләр бер үк кеше тарафыннан һәркайсы табигый рәвештә --- башкарыла. Казан утлары