ИНТИЗАР и. гар. иск. кит. 1. Зарыгу, зарыгып көтү, күз текәп көтеп тору. Шулай бик интизар берлә көтә торгач, берничә минуттан соң максутым хасыйль булды. Г.Тукай

2. хәб. функ. к. интизар булу